autisme en seksualiteit

heej , ik heb ff een vraag over autisme . Heeft autisme invloed op je liefdesleven ? Ik bedoel , relaties , verkering , seksualiteit , zoenen ... bla bla bla Nou ik hoop op antwoord ! bedankt alvast

2 Answers

madtachkemadtachke16 Dec 2004
Hallo Mijn vorige vriend was een autist, hij had het syndroom van Asperger, in de relatie werd snel duidelijk dat hij autistischer was dan ik dacht. Wat Silverrap hier aanhaalt klopt als een bus. In een relatie met een autist ben jij het die steeds geeft en eigenlijk maar weinig of niets terugkrijgt. Jij bent het die laat zien dat je van hem houdt, attent bent, aan hem denkt. Een autist is door zijn stoornis niet echt bewust dat die ander ook liefde nodig heeft dat men met die ander ook rekening moet houden. Ze hebben nood aan structuur, strakke regels (afhankelijk van de graad van autisme) en verlangen, dat de ander deze vanzelfsprekend volgt en overneemt. Dit doen ze niet met opzet het vloeit allemaal voort uit het autisme. Door hun autisme is het veel moeilijker om rekening te houden met een ander met zijn wensen, zijn verlangens. Zij hebben een bepaald ding voor ogen, hebben een plan in hun hoofd en de ander moet dit willens nillens aannemen. Ze kunnen niet of moeilijk van hun plan afwijken, ze zijn niet flexibel in hun denken. Om een voorbeeld te geven: mijn ex-vriend was dol op de lunchgarden en op Italiaanse restaurants, dus als ik met hem ging uiteten was het ofwel de lunchgarden ofwel een Italiaans restaurant. Er was gewoon geen plaats voor een andere keuze ik had niets in de pan te brokken. Overal zocht hij dus de lunchgardens of de Italiaanse restaurants op, door den duur irriteerde het mij echt, ik wou wel eens iets anders. Wel zulke dingen maak je continu met een autist tegen. Je moet dus vaak jezelf wegcijferen en dat is niet leuk. Verder moet je vaak een helpende hand toesteken bij het organiseren, beheren van geld, lezen van de kaart, aanpakken van problemen, helpen in de luchthaven bij het inchecken. Hoeveel je iemand moet helpen hangt natuurlijk af van persoon tot persoon, het IQ en de graad van autisme spelen een rol. Heb je dus een partner met een ernstigere vorm van autisme en/of geen hoge intelligentie heeft, dan ga je natuurlijk meer moeten helpen. Kijk hiervoor uit want dit helpen kan heel belastend zijn. Het helpen situeert zich op verschillende vlakken. In een boekje over autisme schreef men dat de niet autistische partner de zware taak heeft om zijn autistische partner continu in te tomen, te beschermen, stimuleren, wijzen op, verantwoordelijkheid nemen. Dit is wat het leven met een autist eigenlijk inhoudt. Het is niet eenvoudig het vergt veel geduld, je moet verschillende functies vervullen, enerzijds moet je jezelf veel wegcijferen,de baas spelen, een moeder zijn. Dit alles kan heel veel energie opslorpen en je kan er echt door uitgeput raken, in mijn geval was ik vaak echt doodop als mijn partner een dag bij mij was geweest. Omdat de situatie niet houdbaar was heb ik het afgemaakt. Het vergde veel te veel energie van mij, ik was uitgeblust. Met een autistische partner, stel je bij het begin van de dag samen een dagschema op, waarin je toch probeert om ook aan je eigen eisen en verlangens tegemoet te komen. Je kan ook weekschema's opstellen sommigen hebben dit liever, zorg alleszinds voor veel structuur en vermijd wijzigingen in het plan, dit veroorzaakt agressie, frustratie bij hen. Verander de dingen niet van plaats, zorg voor continuïteit. Deze mensen hebben namelijk een verbrokkeld zicht en nemen de wereld anders waar dan ons. Duidelijkheid en structuur is voor hen de enige manier om iets van onze wereld te begrijpen, om zich veilig te voelen. Breng zoveel mogelijk routine aan, vermijd onverwachtse veranderingen, bereid de dingen zoveel mogelijk voor wanneer je een uitstap plant, op reis gaat. Sommigen kunnen erg gehecht zijn aan bepaalde gerechten of bepaalde voedingsmiddelen, het is soms zelf zo dat ze ook merkgebonden kunnen zijn, ze willen bijvoorbeeld alleen earl green tea van lipton, ze willen steeds puree bij het middageten. Verder is het ook zo dat autisten gevoelens, non verbalen signalen en sociale signalen moeilijk kunnen vatten, ze kunnen ook slecht tussen de regels lezen. Wanneer je je droevig voelt dan moet je dit expliciet zeggen en het niet insinueren in de trant van pff "ik zie het niet meer zitten, ik weet niet wat ik heb". Een sip gezicht zullen zij niet altijd opmerken of kunnen interpreteren, dit kan voor misverstanden (andersverstanden) zorgen. Hun inlevingsvermogen is beperkt, dus bij hen komt later pas de klik dat je je niet goed voelt, hier moet je rekening mee houden. Ook zullen zij wanneer je iets vertelt nogal koel kunnen reageren, je krijgt dan het gevoel dat ze niet met je inzitten. Maar dit klopt niet want in tegenstelling tot de niet-autist die empathisch luistert en pas in een veel later stadium een oplossing probeert te vinden, kunnen zij de zaak veel nuchterder bekijken en sneller oplossingen vinden. Dit kan handig zijn want soms heeft men wel nood aan iemand die de dingen nuchter op een rijtje kan zetten om zo helder te kunnen denken. Vermijd te veel onduidelijke gebarentaal, maar maak zoveel mogelijk gebruik van het gesproken woord, vermijd ook woorden zoals misschien, we zullen eens afspreken dat is allemaal veel te vaag voor hen, bovendien hebben ze de neiging om dingen letterlijk te interpreteren. Je moet dus opletten met grapjes irronie enz, verduidelijk dat het een grap is. Wat sexualiteit betreft ja dat verloopt stroever hé, ook daar hebben ze de neiging om een bepaald plan op te stellen, het gebeurt niet echt spontaan. Ook hier kunnen ze aan bepaalde rituelen vasthouden zoals kaarsjes, muziek die steeds moet opstaan bij het intiem zijn. Het is ook zo dat zij het leuk vinden om stevig geknuffeld te worden, zachtere strelingen vinden zij meestal niet leuk, deze worden vaak als pijnlijk ervaren of hierbij moeten ze te veel nadenken om het te voelen. Soms kunnen ze op sexueel vlak nogal raar uit de hoek komen als je met zijn wensen echt niet akkoord bent dan moet je dit expliciet zeggen, doe niets tegen je zin. Je moet niet steeds aan zijn wensen voldoen omdat hij/zij autisme heeft. Ik hoop dat ik jou wat heb geholpen met mijn ervaringen. Ik heb een autistisch zusje, heb een autistische partner gehad en heb dus al veel over autisme gelezen.
Reply
SilverrapSilverrap1 Oct 2004
Nou en of. In een liefdesrelatie is het geven en nemen, vertrouwen etc erg belangrijk. Iemand met autisme kan moeilijk liefde geven. Er wordt vrijwel altijd 'genomen'... niet dat ze dat bewust doen hoor, ze hebben het echt niet door. Verkering... kan allemaal maar wederom... verwacht niks. Je moet erg veel geduld hebben. Seksualiteit weet ik niet... maar kan me indenken dat dat 'anders' gaat zijn. Leven met autisten is jezelf vrijwel wegcijferen bij een hoop dingen terwijl je vrijwel altijd de 'baas' moet spelen en overal op moet wijzen. Erg moeilijk en het vergt veel geduld.
Reply
authorbeertje-01 2 Oct 2004
Nou, bedankt voor het antwoord he , maar ik snap dat van verkering nog niej echt , dus wil je het ff opnieuw zeggen op een andere manier , bedankt vast he!
Didn't find an answer?Ask your question